Aktualnie obowiązujące studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowają moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, jednak nie dłużej Plan przestrzennego zagospodarowania gminy Gózd Tekst planu zagospodarowania przestrzennego gminy Gózd.pdf Opublikowane przez: Agnieszka Dąbrowska | Data wprowadzenia: 2019-07-04 14:07:39 | Data modyfikacji: 2019-09-18 14:26:30. W przypadku uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może dochodzić do konfliktów interesów indywidualnych z interesem publicznym. NSA jednak stoi na stanowisko, iż organ planistyczny dokonując zmiany mpzp musi mieć na uwadze także indywidualny interes właścicieli nieruchomości objętych planem. Jeśli chcesz się budować tam, gdzie nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak najszybciej zdobądź decyzję o warunkach zabudowy. Od 1 stycznia 2026 każda gmina powinna mieć plan ogólny planowania przestrzennego. Trudniej będzie uzyskać tak zwaną wuzetkę. 1. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego NOWY TARG 24 (DZIAŁ), składa się z tekstu zmiany planu stanowiącego treść niniejszej Uchwały oraz załącznika graficznego Nr 1 stanowiącego rysunek zmiany planu, sporządzonego na kopii Nie ma na to przepisu. Jeśli czcesz się budować to składaj wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zawieszą ci go (zdaje się na 9 miesięcy -jeśli się mylę to niech mnie ktoś poprawi) - z racji trwającego przystąpienia do sporządzania MPZ, ale po tym będą musieli ją wydać. . Na działce określonej w planie miejscowym jako rolna czy leśna nie zbudujemy domu, dopóki nie zostanie uchwalony nowy plan zmieniający jej przeznaczenie. Taka procedura trwa długo, przynajmniej rok. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby zagospodarowania i warunki zabudowy terenu. Plan obejmuje z reguły część obszaru gminy, a jego zapisy muszą być zgodne z uchwalonym uprzednio studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia planu miejscowego mają charakter normatywny, a zatem są powszechnie obowiązujące. Wiążą zarówno organy gminy i administracji publicznej, jak i obywateli. Kształtują wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Zasady wprowadzania zmian do planu Jedną z zasadniczych konsekwencji normatywnego charakteru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest sformalizowany sposób jego zmiany. Zarówno plan miejscowy, jak i studium mogą być zmienione w takim trybie, w jakim są uchwalane (art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Oznacza to w przypadku zmiany studium konieczność odpowiedniego stosowania przepisów art. 9-13, w przypadku zmiany planu miejscowego – art. 14-22, a w odniesieniu do obu kategorii aktów planistycznych – konieczność odpowiedniego stosowania art. 23-26. W konsekwencji zmiana i studium, i planu następuje w formie uchwały rady gminy. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek zachowania procedury właściwej dla uchwalania planu dotyczy nie tylko zmiany planu już obowiązującego, ale także planu, który został uchwalony, lecz nie wszedł jeszcze w życie (wyrok NSA z r., sygnatura akt II OSK 423/2005). Z treści art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika także, że niedopuszczalne jest, aby już na etapie uchwalania planu przewidzieć możliwość zmian jego zapisów z wyłączeniem procedury określonej w ustawie. Wyjątki od procedury Dokonywanie zmian w planie miejscowym nie zawsze oznacza konieczność przeprowadzenia wszystkich czynności, które zostały podjęte przy sporządzaniu danego aktu. Chodzi tu na przykład o sytuację, w której zmiana dotyczy części obszaru objętego planem. Jeśli plan obejmuje tereny górnicze, wójt (burmistrz, prezydent miasta) miał obowiązek uzgodnić projekt planu z właściwym organem nadzoru górniczego. W przypadku gdy zmiana planu ma dotyczyć obszaru, na którym nie ma terenów górniczych, występowanie o takie uzgodnienie jest oczywiście bezprzedmiotowe. Również wtedy, gdy zmiana planu nie powoduje modyfikacji ustaleń planistycznych istotnych z punktu urbanistycznego i nie narusza interesów właścicieli nieruchomości objętych przedmiotowym planem, odstępstwo od zachowania procedury przewidzianej dla uchwalania planu wydaje się uzasadnione. Kto może zainicjować zmianę planu Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym inicjatywa uchwałodawcza w tym zakresie należy do rady gminy bądź wójta (burmistrza albo prezydenta miasta). Oczywiście osoby, w których interesie leży rozpoczęcie procedury uchwalania planu miejscowego, mogą zgłaszać do radnych albo do organu wykonawczego (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) gminy potrzebę jego uchwalenia, ale organy te nie są związane takimi postulatami. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym, a w świetle ustawy o samorządzie gminy obywatel nie ma inicjatywy uchwałodawczej. Podobnie jak w przypadku studium możliwość zmiany planu jest wyrazem samodzielności gminy w zakresie gospodarowania przestrzenią na terenie gminy. W konsekwencji gmina może przystąpić do zmiany planu w każdym momencie. Ustawa przewiduje jednak sytuacje, w których podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany planu miejscowego jest obowiązkowe. Na przykład takie: do planu miejscowego dla obszaru objętego obowiązkiem jego sporządzenia ze względu na przepisy odrębne (z zakresu ochrony przyrody, ochrony zabytków i inne) trzeba wprowadzić wymagania wynikające z przedmiotowych przepisów odrębnych; plan został uznany za nieaktualny w całości lub części. Podstawa prawna: ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DzU nr 80, poz. 717 z późn. zm.) Bibliografia: T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – komentarz, opublikował System Informacji Prawnej Lex Omega Z. Niewiadomski, K. Jaroszyński, A. Szmytt, Ł. Złakowski, Komentarz do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, opublikował System Informacji Prawnej Legalis H. Kisilowska, Nieruchomości – zagadnienia prawne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007 Plan zagospodarowania przestrzennego ma na celu uporządkowanie przestrzeni na określonym obszarze. Do jego postanowień muszą stosować się osoby, które chcą na tym obszarze wybudować nieruchomość. Plan określa bardzo precyzyjnie wymagania, jakie muszą spełniać nowo powstające budynki, od ich ułożenia względem drogi, wysokości i ilości pięter, do koloru elewacji. Postanowienia te nie zawsze są korzystne dla inwestorów, na szczęście istnieje dla nich droga administracyjna, by wpłynąć na ustalenia MPZP. Dlaczego warto zapoznać się z planem zagospodarowania przestrzennego? Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego powszechnie obowiązującym, uchwalanym przez rady gmin i reguluje zasady ładu przestrzennego. Właściciele działek objętych planem muszą liczyć się z koniecznością przystosowania swoich nieruchomości do założeń planu, a także z możliwością wywłaszczenia gruntu pod inwestycję publiczną. Przed zakupem gruntu oraz przed uzyskaniem pozwolenia na budowę należy więc zapoznać się z miejscowym planem, aby wiedzieć jaką nieruchomość można na nim wybudować, jaka ewentualnie działalność może być w niej prowadzona, a także jak zostaną zagospodarowane działki przyległe i jakie jest ich przeznaczenie. Ustalanie założeń planu zagospodarowania przestrzennego Uchwalanie planu zagospodarowania rozpoczyna podjęcie przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu. Gmina załącza do uchwały projekt obejmujący obszar, którego ład przestrzenny zamierza uregulować. Kolejnym korkiem jest umieszczenie przez prezydenta, wójta lub burmistrza ogłoszenia publicznego (w lokalnej prasie, na stronie internetowej urzędu) o rozpoczęciu prac nad planem. Od tego momentu możliwe jest składanie wniosków do planu. Wnioski takie składać mogą osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej i organy władz publicznych. Przepisy nie narzucają gminie obowiązku uwzględnienia wniosków w planie, ani też podania uzasadnienia ich odrzucenia, chociaż wszystkie wnioski powinny zostać rozpatrzone. Kiedy termin do składania wniosków minie, właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent) przystępuje do sporządzenia projektu planu zagospodarowania miejscowego, przy czym ustawa nie narzuca mu terminu do wykonania tej czynności. Następnie ten sam organ musi zwrócić się do organów zewnętrznych i instytucji o opinię i uzgodnienia do projektu. Na tym etapie powstają również opracowania dotyczące skutków wejścia w życie planu, np. jego wpływu na środowisko przyrodnicze. Kto i jak może zmienić założenia planu zagospodarowania przestrzennego? Kiedy plan został zatwierdzony, podaje się go do publicznej wiadomości na co najmniej trzy tygodnie, a jego udostępnienie obwieszcza się tydzień wcześniej. W ogłoszeniu podaje się termin do wnoszenia uwag do planu, który nie może być krótszy niż 14 dni od końca okresu udostępniania planu. W tym momencie mogą działać osoby, które nie zgadzają się z ustaleniami planu. Zgłoszonej uwagi nie mają obowiązku uzasadniać, ani też wykazywać interesu prawnego w zmianie planu. Warto jednak to wskazać, aby zwiększyć szansę, że uwaga ta zostanie uwzględniona. Jeśli uwaga nie zostanie wzięta pod uwagę przez wójta, prezydenta, czy burmistrza, stronie zgłaszającej nie przysługuje możliwość odwołania czy zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kiedy plan jest udostępniany, organizowana jest również dyskusja nad jego założeniami. Jest to okazja, aby spróbować przeforsować swoje pomysły. Możliwość zabrania głosu w dyskusji mają zarówno mieszkańcy gminy, jak i osoby w niej niezamieszkałe, co stwarza możliwość dla tych, którzy na terenie danej gminy działkę dopiero chcą zakupić i mają konkretne plany wobec jej zagospodarowania. Jeśli organ uwzględnił zgłaszane uwagi i pomysły, procedura uchwalania planu rozpoczyna się od nowa, łącznie z koniecznością ponownego dokonania uzgodnień. Zatwierdzanie planu Po zakończeniu tej procedury, plan z nieuwzględnionymi uwagami lub projekt po zmianach w wyniku zgłoszonych uwag, zostaje przekazy radzie gminy (lub miasta). Jeśli ta stwierdzi, że nie narusza on ustaleń stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, plan zostaje ostatecznie uchwalony. W dalszej kolejności jest on przekazywany do wojewody, który dokonuje oceny postanowień planu pod katem zgodności z obowiązującym prawem. Ostatnim etapem jest ogłoszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dzienniku urzędowym województwa. Rada gminy w uchwale określa termin, od którego obowiązują ustalenia planu, nie może być on jednak krótszy niż dwa tygodnie od dnia ogłoszenia. Zespół - to portal z największą liczbą ogłoszeń nieruchomości w Polsce. Udostępnia poszukującym około 300 tys. ofert od biur nieruchomości, deweloperów i osób prywatnych. Odwiedzany jest przez ponad 4 mln użytkowników miesięcznie. 27-03-2017 11:54 #1 WITAJ, czytaj i pytaj... :) Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego - droga Witam, właśnie do wglądu ukazał się nowy projekt planu zagospodarowania przestrzennego mojej miejscowości. Martwi mnie jedna rzecz a mianowicie droga przyległa do mojej działki była oznaczona symbolem KDD co oznacza że jest to Droga kategorii gminnej – klasy dojazdowej: Ustalenia komunikacyjne: a) drogi istniejące i projektowane zgodnie z rysunkiem planu, b) szerokości w liniach rozgraniczających zmienne, jak w pkt 1, zgodnie z rysunkiem planu, c) drogi o szerokościach nienormatywnych – poniżej 10,0 m powinny być realizowane jako drogi pieszojezdne, d) nawierzchnia utwardzona. Ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej a) w liniach rozgraniczających dróg przebiegają istniejące sieci: wodociągowa, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, elektroenergetyczna i telekomunikacyjna, b) na odcinkach nie posiadających uzbrojenia dopuszcza się projektowanie i uzbrojenie dróg w ww. sieci. W chwili obecnej w nowym MPZP chcą zmienić na symbol KDW - teren dróg wewnętrznych. Ustalenia komunikacyjne a) drogi istniejące i projektowane zgodnie z rysunkiem planu, b) szerokości w liniach rozgraniczających zmienne, jak w pkt 1, zgodnie z rysunkiem planu, c) drogi o szerokościach nienormatywnych – poniżej 10,0 m powinny być realizowane jako drogi pieszojezdne, d) nawierzchnia utwardzona. Ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej a) w liniach rozgraniczających dróg przebiegają istniejące sieci: wodociągowa, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, elektroenergetyczna i telekomunikacyjna, b) na odcinkach nie posiadających uzbrojenia dopuszcza się projektowanie i uzbrojenie dróg w ww. sieci. Czyli niby to samo, chociaż jak wygląda to przyszłościowo z zagospodarowaniem takiej drogi. Jakie obowiązki ma zarządca drogi gminnej klasy dojazdowej, a jakie drogi wewnętrznej, czy w obu przypadkach cała odpowiedzialność spada na właściciela- gminę? Dodam, że w chwili obecnej znajduje się tam pole bez jakiejkolwiek drogi. Czy będę mógł wystąpić do gminy o wyznaczenie owej drogi? Dziękuję za pomoc. Pozdrawiam 27-03-2017 12:53 #2 Zmienia to obowiązywanie Kodeksu Drogowego. I że przecięcie takiej drogi z drogą publiczną nie będzie skrzyżowaniem. Zazwyczaj ludzie się przejmują i protestują przy planowaniu drogi publicznej, bo często wymaga to od nich oddania kawałka swojej działki na poszerzenie drogi. Może tu były protesty i przy okazji zmiany kategorii drogi zmniejszyli jej szerokość? DB BK,Płyta czy ławy, PC, Kable, Darmowe poddasze, Bezwładność podłogówki, EU, EP, FLIRtuję, ERV, Opłacalność WM, Covid. 27-03-2017 13:01 #3 WITAJ, czytaj i pytaj... :) Jedynym właścicielem gruntów przy tym kawałku drogi jestem ja, więc o żadnych protestach nie ma mowy. Bardziej mi chodzi jakie konsekwencje niesie za sobą taka zmiana, jak będzie później z utwardzeniem, oświetleniem, odśnieżaniem. Właściciel się nie zmieni lecz sama zmiana klasy drogi zmniejsza obowiązki gminy (właściciela)? 27-03-2017 13:09 #4 Zmiana zasadniczo polega na tym, że droga wypada z ustawy o drogach publicznych: czyli nie ma wymogów technicznych dla takiej drogi, nie potrzeba planu remontowego, nie obowiązuje "akcja zima". Dużo bardziej niekorzystnie dla Ciebie. 27-03-2017 14:52 #5 WITAJ, czytaj i pytaj... :) Napisał forgetit Zmiana zasadniczo polega na tym, że droga wypada z ustawy o drogach publicznych: czyli nie ma wymogów technicznych dla takiej drogi, nie potrzeba planu remontowego, nie obowiązuje "akcja zima". Dużo bardziej niekorzystnie dla Ciebie. Czy mógłbyś podpowiedzieć mi w jakiej ustawie znajdę dokładne informacje na ten temat? Wertowałem ustawę z o drogach publicznych. Nie mogę się doszukać dokładnej wzmianki o drogach dojazdowych/wewnętrznych 27-03-2017 14:57 #6 Skoro wypada spod niej, to ich tam nie ma. Obowiazki dotyczące dróg publicznych nie dotyczą wewnętrznych. DB BK,Płyta czy ławy, PC, Kable, Darmowe poddasze, Bezwładność podłogówki, EU, EP, FLIRtuję, ERV, Opłacalność WM, Covid. 28-03-2017 11:37 #7 Czy ta projektowana droga wewnętrzna w całości przebiega po Twoim gruncie i łączy się z drogą publiczną? Dużym problemem będzie jeśli droga wewnętrzna nie będzie miała połączenia z drogą publiczną. 10-04-2017 17:33 #8 WITAJ, czytaj i pytaj... :) Wszystko poszło po mojej myśli. Oparłem się na tym, że droga wypadnie spod ww ustawy, oraz, że stracą działki na wartości po wniosku o zmianę został on pozytywnie rozpatrzony pozdrawiam. Przez kilka lat brakowało miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, nadal na ich niedostatek cierpią duże miasta. Wiele gmin uchwaliło je jednak dla części swoich terenów. Nie da się tam zrealizować inwestycji wbrew założeniom. Plan ma charakter przepisów prawa miejscowego, naruszając go, naruszasz przepisy i inwestycja może zostać potraktowana jako samowola budowlana. Jedyna szansa to jego zmiana. Taką samą drogę trzeba przejść, gdy inwestycja ma powstać na gruncie rolnym. Wtedy, żeby działka zmieniła charakter (z małymi wyjątkami), gmina musi zmodyfikować plan. Uwaga! Procedura zmiany planu jest taka sama jak przy jego uchwalaniu (art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Trzeba jednak pamiętać, że zmiana planu uchwalonego przed 11 lipca 2003 r., tj. dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wymaga uchwalenia nowego. Wniosek o zmianę planu składa się do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Trzeba go dobrze umotywować, wykazać, że planowana inwestycja przyniesie korzyści mieszkańcom gminy. Nigdy nie ma się jednak gwarancji, że odniesie to skutek i wójt powie „tak”. Nasz wniosek może bowiem uwzględnić lub nie. Przepisy nie przewidują żadnych procedur na tę okoliczność ani terminów rozpatrzenia wniosku. Oznacza to, że nie można się odwołać ani też zmusić wójta (burmistrza, prezydenta) do podjęcia pozytywnej decyzji. Jedyna odpowiedzialność, jaką ponosi, to odpowiedzialność polityczna – musi się liczyć z tym, że jeżeli będzie lekceważył wnioski mieszkańców gminy, to w następnych wyborach samorządowych nie zostanie ponownie wybrany. Wójt (burmistrz, prezydent) przedstawia wnioski o podjęcie stosownej uchwały na posiedzeniu rady gminy (miasta), ale wcale nie musi tego robić – może pominąć wniosek i nie ma sposobu, by zakwestionować tę decyzję. Można jedynie taki wniosek skierować bezpośrednio do rady, która z własnej inicjatywy ma również prawo podjąć uchwałę o zmianie planu. Głównym powodem odmowy przystąpienia do prac nad zmianą planu są pieniądze. Wymaga to bowiem przejścia całej procedury jego uchwalania, a to kosztuje, zapłacić musi zaś gmina. Poza tym nowym planem nie będzie objęta tylko jedna nieruchomość, ale i inne. Nie wszyscy więc na zmianie skorzystają, niektórzy mogą wręcz stracić. Dlatego właściciele takich nieruchomości mają się prawo domagać od gminy na podstawie art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odszkodowania albo nawet zamiany nieruchomości na inną. Uwaga! Wniosek o zmianę planu nie jest wnioskiem w indywidualnej sprawie, o którym mówi kodeks postępowania administracyjnego, ma on charakter jedynie postulatywny. Osoba, której odmówiono zmiany, powinna pilnie śledzić obwieszczenia w gazetach lokalnych oraz na stronie internetowej gminy. Może się okazać, że gmina właśnie rozpoczyna prace nad zmianą planu, i to wcale nie na jej wniosek. Zawsze jednak wtedy zbiera wnioski od innych mieszkańców, które mogą przy tej okazji zostać uwzględnione >patrz obok. Uchwała rady gminy (miasta) o przystąpieniu do zmiany planu to dopiero początek procedury. Po upublicznieniu projektu mieszkańcy mogą proponować zmiany Zmiana planu wymaga bowiem przeprowadzenia takiej samej procedury jak przy uchwalaniu nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ogłasza, że rozpoczyna prace nad planem miejscowym. Robi to, wywieszając obwieszczenie w urzędzie oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Najczęściej jest to wywieszenie plakatów w różnych rejonach miasta (wsi) i zamieszczenie informacji w Internecie. Takie obwieszczenie musi mieć ściśle określoną formę, a mianowicie: zawierać informację o podjętej uchwale lub podawać jej treść oraz informować o sposobie, miejscu i terminie składania wniosków dotyczących miejscowego planu (musi to być minimum 21 dni.). Jest to bardzo ważne. Gdyby któregoś z tych elementów zabrakło, nastąpiłoby naruszenie procedury sporządzania planu. W konsekwencji mogłoby dojść do podważenia ważności uchwalonego planu. O przystąpieniu do prac nad planem zawiadamiane są wszystkie instytucje i urzędy, które będą opiniować później jego projekt. Są to wojewódzki konserwator zabytków, właściwy zarządca drogi (jeżeli sposób zagospodarowania gruntu przyległego do pasa drogowego może mieć wpływ na ruch drogowy), inspekcja sanitarna itd. Organem odpowiedzialnym za przygotowanie planu jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), ale nie oznacza to, że osobiście będzie wykonywać prace planistyczne. Zatrudnia do tego urbanistę – wiele miast ma specjalne pracownie urbanistyczne, które się tym zajmują. Sporządzenie projektu poprzedza zebranie wniosków. W przeciwieństwie do wniosków o zmianę planu składanie tych regulują przepisy. Wniosek może złożyć każdy. Powinien być na piśmie. Sporządzający projekt nie jest związany treścią wniosku, ale ma obowiązek go rozpatrzyć. Pominięcie tego etapu procedury lub poszczególnych wniosków może skutkować naruszeniem procedury uchwalania planu, a tym samym podważeniem jego ważności. Wójt (burmistrz, prezydent) musi się do nich ustosunkować; robi to najczęściej w formie zwykłego pisma. Kiedy projekt planu jest już gotowy, zawsze jest wykładany w siedzibie gminy do publicznego wglądu, o czym oczywiście mieszkańcy gmin informowani są odpowiednio wcześniej. To kolejna szansa na walkę o swoje. Można bowiem zgłaszać uwagi – robi się to na piśmie w terminie podanym w ogłoszeniu o wyłożeniu projektu do wglądu. Wójt (burmistrz, prezydent) może je uwzględnić, wprowadzając zmiany do planu, albo uznać, że są bezzasadne. Formą prawną rozpatrzenia uwag, tak jak wniosków składanych do planu, jest najczęściej zwykłe pismo. Uwagi mogą dotyczyć tylko projektu planu, który został wyłożony. Mieszkańcy i przedsiębiorcy mogą w nich zaproponować rozwiązania inne niż wynikające z projektu. Do projektu dołącza się prognozę oddziaływania na środowisko oraz prognozę skutków finansowych uchwalenia planu. Nie mają one jednak wiążącego charakteru. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwala rada gminy. Jego postanowienia muszą być zgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Uchwalając plan, rada gminy (miasta) musi się ustosunkować do zgłoszonych uwag. Niezadowolonym z nowego planu (czy nieuwzględnienia uwag) nie przysługuje odwołanie. To wojewoda ustala, czy jest on zgodny z obowiązującym prawem. Jest możliwość złożenia skargi do sądu, ale dopiero, gdy plan zostanie uchwalony. Najczęstszym powodem odmowy wszczęcia procedury planistycznej bądź uwzględnienia w zapisach planu zgłaszanych wniosków i uwag są względy finansowe. Opracowanie planu miejscowego może sporządzić tylko osoba z uprawnieniami urbanistycznymi. Trwa to długo i sporo kosztuje. Każda zmiana planu podwyższa te koszty. Ustalenia planu nakładają na gminy znaczne ciężary finansowe, zwłaszcza w zakresie realizacji koniecznej do zabudowy infrastruktury technicznej uzbrojenia terenu (drogi, linie energetyczne, wodociągi, kanalizacja), a dodatkowo koszty ewentualnych odszkodowań za tereny, które straciły na wartości. Przygotowywany właśnie w Ministerstwie Infrastruktury projekt zmiany ustawy przewiduje możliwość zawierania przez gminę i zainteresowanych inwestorów umów o partycypacji w kosztach budowy infrastruktury. Pojawia się więc nadzieja, że nawet w biedniejszych gminach łatwiej będzie o opracowanie planów bądź ich zmianę zgodnie z postulatami zainteresowanych, jeżeli wyrażą oni wolę przystąpienia do takich umów. Upadnie bowiem koronny argument, że gminy nie stać na budowę infrastruktury. Jakie są główne przeszkody w przygotowywaniu planów zagospodarowania przestrzennego? Jakie korzyści wiążą się z posiadaniem przez gminę planu zagospodarowania? Czy rzeczywiście bilans zysków i strat jest dla gminy korzystny? JERZY dyrektora departamentu urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku członek Okręgowej Izby Urbanistów z/s w WarszawieOd strony finansowej na modelowym, teoretycznym przykładzie dużego miasta o powierzchni 10 000 ha sprawa kosztów sporządzenia planu zagospodarowanie wygląda następująco. Przy założeniu sporządzania 100 planów o powierzchni 100 ha każdy i zlecania opracowań wykonawcom zewnętrznym w cenie do 2000 zł za 1 hektar - koszt rynkowy wyniesie 20 mln zł. Do tego dochodzą koszty utrzymania służb gminnych opracowujących wytyczne do tych planów, uchwały intencyjne i obsługujące założeniu posiadania własnych służb planistycznych w formie jednostki budżetowej czy w strukturze urzędu - opłacanych na poziomie średniej krajowej przez dziesięć lat - koszt jest porównywalny. Kolejnym istotnym składnikiem kosztów mogą być odszkodowania związane ze skutkami uchwalenia planów dotyczące obniżenia wartości nieruchomości lub konieczności ich wykupienia. Jak wynika jednak z praktyki, koszty dotyczące obniżenia wartości są mimo wszystko sporadyczne i z punktu widzenia gminy nie aż tak istotne jak należałoby się spodziewać, natomiast poważne wydatki wiążą się głównie z kosztami dotyczącymi wykupu nieruchomości pod realizację inwestycji publicznych, w szczególności pod drogi, które zresztą i tak należałoby ponieść, ponieważ drogi są realizowane niezależnie od ustaleń planu poza przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenne w gminie nie polega tylko na sporządzaniu planów miejscowych. Koszty ponoszone na opracowania planistyczne dotyczą również studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i jego zmian oraz innych niezbędnych opracowań. O ile w budżecie dużego miasta koszty, o których mowa, są mniej dotkliwe, to jednak w budżetach małych gmin stanowią odczuwalny wydatek, co powoduje brak zainteresowania tych gmin ich sporządzaniem. Koszty te, brak rynku wykonawców (planistów) oraz zawiłość procedur prawnych zniechęca skutecznie te gminy do sporządzania planów związane z posiadaniem planów miejscowych dla całej gminy lub przynajmniej dla większości jej strategicznych obszarów są przede wszystkim atutem marketingowym, co w grze o inwestora i promocji miasta zapewne ma że plany miejscowe zawierają właściwą treść merytoryczną, posiadanie takich planów powoduje prawnie uregulowany stan jasności przede wszystkim dla inwestorów, dla władz gminy i urzędników oraz dla mieszkańców, którzy nie powinni być zaskakiwani tym co może pojawić się w ich sąsiedztwie. Doprowadzenie do osiągnięcia takiego stanu powinno być obowiązkiem władz każdej gminy. Bezpośredni zysk finansowy wynikający z tzw. renty planistycznej w praktyce nie ma większego znaczenia, ze względu na ograniczony termin jej egzekwowania oraz wątpliwości prawne związane z faktycznym wzrostem wartości nieruchomości, w sytuacji kiedy wszystko można zbudować w oparciu o decyzje o warunkach można dalej utrzymywać takiego stanu rzeczy, w którym nie obowiązuje prawo miejscowe i kiedy w zasadzie wszystko jest dozwolone. Gmina musi dysponować dokumentem prawnym, niekoniecznie zbyt szczegółowym, uprawniającym ją do stymulowania sprawnego procesu rozwoju, jednocześnie mając możliwość skutecznego powstrzymywania zapędów inwestora lub ich ograniczania, tam gdzie jest to konieczne. Takiej możliwości nie dają w dzisiejszej sytuacji, braku planu (planów), decyzje o warunkach pamiętać, aby celem sporządzania planów nie była tylko wielkość powierzchni pokrytej tymi planami, aby w pogoni za statystyką nie umknęła ich treść, a więc cel, jakiemu powinny Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

zmiana planu zagospodarowania przestrzennego forum